ಮೌನದ ಭಾಷೆ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನ ತಾತ ಮಾಧವನವರು ಹಳೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರ್ಜುನನು ತಡೆದನು. 'ತಾತಾ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಡಿ!' ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಭೀರ್ಯವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ಅವನು ಯಾಕೆ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾಧವನವರು ಅರ್ಜುನನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರು. ಮಾಧವನವರು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, 'ಅರ್ಜುನ, ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಗಿರುವ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ನೋಯಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಿನಗೆ ಭಯವೇ?' ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ತಾನು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ, ತಾತ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. 'ನೀನು ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತವೆ ಮಗನೇ,' ಎಂದು ಮಾಧವನವರು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು. ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಅಥವಾ ನಾಯಕ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವನಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೌನದ ಹಿಂದಿರುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವವನು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಅಂದು ಕಲಿತನು.