ಕಣ್ಣಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನ ತಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಹೇಳಿದನು. ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಆದರೆ ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರ ಕೇವಲ ಬಣ್ಣಗಳ ಗುಂಪಿನಂತಿತ್ತು. ಬೇಸರಗೊಂಡ ಕವಿನ್ ತನ್ನ ತಾತನ ಬಳಿ ಹೋದನು. ತಾತ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಕಥೆಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. 'ತಾತಾ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವವಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಕವಿನ್ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. ತಾತ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಕವಿನ್, ಕಣ್ಣು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನೋಡುವುದಲ್ಲ. ಒಂದು ಹೂವು ಅರಳುವಾಗ ಅದರ ಎಲೆಗಳ ಭಾಷೆಯನ್ನು, ಗಾಳಿ ಬೀಸುವಾಗ ಮರಗಳ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಓದಬೇಕು. ಇತರರು ಹೇಳದೆ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗಿರಬೇಕು.' ಮರುದಿನ ಕವಿನ್ ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಹಳ್ಳಿಯ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವಳು ನಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೋವು ಇತ್ತು. ಆ ನೋವನ್ನು ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದನು. ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಕವಿನ್‌ನ ಕಲೆಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೇವಲ ನೋಡುವುದಲ್ಲ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.