കാഴ്ചയുടെ അർത്ഥം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ചിത്രരചന വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു വലിയ മത്സരത്തിനായി മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ അവന്റെ അച്ഛൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കവിൻ തന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാഴ്ചകൾ കണ്ടു, പക്ഷേ ആ വികാരം പകർത്താൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ വരച്ച ചിത്രം വെറും നിറങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു. നിരാശനായ അവൻ തന്റെ മുത്തശ്ശന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു. മുത്തശ്ശൻ ഒരു കഥാപ്രസംഗകനായിരുന്നു. 'മുത്തശ്ശൻ, ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ എന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ ജീവനില്ല,' കവിൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. മുത്തശ്ശൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'കവിൻ, കാണുക എന്നാൽ വെറുതെ നോക്കുക എന്നല്ല. ഒരു പൂവ് വിരിയുമ്പോഴുള്ള അതിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും, കാറ്റിൽ ഇലകൾ ചലിക്കുന്ന രീതിയും, ഒരു മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളിലെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങളും നിന്റെ കണ്ണുകൾ വായിച്ചെടുക്കണം. മറ്റുള്ളവർ പറയാതെ തന്നെ അവരുടെ വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് കഴിയണം.' അടുത്ത ദിവസം കവിൻ പുതിയ രീതിയിൽ ശ്രമിച്ചു. അവൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി; അവൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ സങ്കടം കവിൻ കണ്ടു. ആ സങ്കടം അവൻ തന്റെ ചിത്രത്തിൽ പകർത്തി. ആ ചിത്രം കണ്ടവർക്ക് അത് ഹൃദയസ്പർശിയായി തോന്നി. കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറം മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിനെ വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കവിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് യഥാർത്ഥ അർത്ഥം ലഭിച്ചു.