ವಿದ್ಯಾನಗರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮೂವರು ಮಂತ್ರಿಗಳಿದ್ದರು. ಅವರು ತಾವೇ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ರಾಜನು ಅರಮನೆಯ ತೋಟದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ನಿಖರವಾದ ಅಳತೆಯನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳಿದನು. ಮೊದಲ ಮಂತ್ರಿ ಅರ್ಜುನನು, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾದ ಅಳತೆಗೋಲುಗಳು. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ' ಎಂದನು.
ಅರ್ಜುನನು ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ, 'ಇದು ಐದು ಅಡಿ ಅಗಲವಿದೆ ಮಹಾರಾಜರೇ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ರಾಜನು ಅಳತೆಗೋಲಿನಿಂದ ಅಳೆದಾಗ ಅದು ಐದು ಅಡಿ ಎಂಟು ಇಂಚು ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿತು. ಅರ್ಜುನನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಅಂದಾಜನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬಿದ್ದರಿಂದ ತಪ್ಪಾಯಿತು.
ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ತಾವೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನೇ ಅಳತೆಗೋಲಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ, ಅವರು ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.' ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದನು.
