ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದರು.
'ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ತಂದೆ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ನಡುಗುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಅಳತೊಡಗಿದನು.
ಅವನ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ. ಮೊದಲು ಆ ಸಭೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗಮನಿಸು—ಅವರು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಏನು ಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು. ನಂತರ, ನೀನು ಹೇಳುವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೋ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಯಾರನ್ನೂ ಕಂಡು ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.'
ಮರುದಿನ ಆರ್ಯನ್ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತನ್ನ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸರಿಯಾದ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವನು ಎಂತಹ ಶಕ್ತಿವಂತರ ಮುಂದೆೆಯೂ ಅಂಜುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಕಲಿತನು.
