ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೊಸಬರ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಮ್ಮೆ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದನು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಕಠಿಣವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವನಾಗಿದ್ದನು. ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರು ರಾಜಕುಮಾರನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರುಣನ ತಂದೆ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದರು.
'ಮಗನೇ, ಭಯವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಪರಿಚಿತರ ಮುಂದೆ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದರೆ, ನೀನು ಭಾಷೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತರ್ಕವನ್ನು (Logic) ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಂಜದೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ,' ಎಂದು ತಂದೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅರುಣ್ ಅಂದಿನಿಂದ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಓದತೊಡಗಿದನು. ಭಾಷೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಮತ್ತು ವಾದ ಮಾಡುವ ಕಲೆಯನ್ನೇ ಕಲಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ರಾಜಕುಮಾರನು ಮತ್ತೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಒಂದು ಕಠಿಣವಾದ ಒಗಟನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾಗ, ಅರುಣ್ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಅರುಣನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮೆಚ್ಚಿ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿದನು. ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಸಭೆಯಲ್ಲೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಲ್ಲಬಹುದು ಎಂದು ಅರುಣ್ ಅಂದು ಕಲಿತನು.
