ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾದ ನದಿಗಳಿದ್ದ 'ಸಮೃದ್ಧಿ' ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜನಾದ ವಿಕ್ರಮನು ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾದ ದುರ್ಜಯನು ಸಮೃದ್ಧಿ ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟನು. ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವು ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದವು. ಜನರು ಗಾಬರಿಯಾದರು. ಆದರೆ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಧೃತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, 'ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅವನು ಹೊಸ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು ಮತ್ತು ರೈತರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೀಜಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಿದನು.
ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಕೆಲವೇ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿ ರಾಜ್ಯವು ಮೊದಲಿನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನೀಡತೊಡಗಿತು. ಶತ್ರುಗಳ ದಾಳಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾನಿಯಾದರೂ, ರಾಜ್ಯದ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ ಕುಗ್ಗದೆ, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ರಾಜ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಅರಿತರು.
