ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಧೀರ ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಾಗ, ಅವನ ಮಂತ್ರಿ ಕವಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ಗೆಲುವು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಾರದು, ಸೈನಿಕರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವಿರಬಾರದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಂಪತ್ತು ಕೊರತೆಯಾಗಬಾರದು.'
ವಿಕ್ರಮ್ ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ತಮ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಸೈನಿಕರ ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರನ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು. ಅವನು ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದರಿಂದ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷದ ಬದಲು ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮೂಡಿತು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು. ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡನು. ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೈನಿಕರು ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ, ಸಮರ್ಥ ಸೈನ್ಯ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ ದೊಡ್ಡ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.
