ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆಯನ ರಕ್ಷಣೆ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಮೊಲ ಮತ್ತು ತಿತು ಎಂಬ ಆಮೆ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಕವಿ ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ತಿತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಒಂದು ಹಸಿದ ಚಿರತೆ ಬಂದಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು. ಕವಿ ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ಚಿರತೆಯ ಕಣ್ಣು ಕವಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಿತು. ಚಿರತೆ ಕವಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ, ತಿತು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರದ ಕಾಂಡವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿತು. ಚಿರತೆಯ ಗಮನ ತಿತುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕವಿ ವೇಗವಾಗಿ ಒಂದು ಬಿಲಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿತು. ಚಿರತೆ ತಿತುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ತಿತು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಳ್ಳಿನ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ಅಪಾಯ टಲಿದ ನಂತರ ಕವಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, 'ತಿತು, ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಂದು ನಾನು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀನೇ ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಕ' ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು. ತಿತು ನಗುತ್ತಾ, 'ಗೆಳೆಯ ಎಂದರೆ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಿರುವವನು' ಎಂದಿತು.