ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಆಟವಾಡಲು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹುಡುಗ. ಆದರೆ ರವಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ರವಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆಗೇ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಮಳೆ ಬಂದಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ರವಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅರ್ಜುನ್ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಷ್ಟ ಬಂದಿತು. ಅವನ ತಂದೆ ತುಂಬಾ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಅವನಿಗೆ ಯಾರೊದರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರವಿ ಅರ್ಜುನ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ರವಿ ಬಂದು ಆಟವಾಡಲು ಅಥವಾ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ರವಿ ಅರ್ಜುನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತು ಮೌನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ರವಿ ಅರ್ಜುನ್ ತಂದೆಯ ಔಷಧಿಯನ್ನು ತಂದನು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಅವನ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡನು. ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ರವಿ ಅರ್ಜುನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದನು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಅರಿತನು.
