ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും രവി എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ എപ്പോഴും എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കാനും കളിക്കാനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാളായിരുന്നു. എന്നാൽ രവി കുറച്ച് ശാന്തനായിരുന്നു. അവർ സുഹൃത്തുക്കളാണെങ്കിലും, എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് നടക്കാൻ അർജുൻ രവിയോട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയ മഴ പെയ്തു. അർജുൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പുറത്ത് ഓടി നടന്നു. രവി വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അർജുന്റെ കുടുംബത്തിന് ഒരു വലിയ വിഷമം വന്നു. അവന്റെ അച്ഛന് സുഖമില്ലാതെയായി. അർജുൻ വലിയ വിഷമത്തിലായിരുന്നു, അവന് ആരോടും സംസാരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.
അപ്പോൾ രവി അർജുന്റെ വീട്ടിലെത്തി. രവി വന്ന് കളിക്കാനോ തമാശകൾ പറയാനോ വന്നതല്ല. രവി അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലെ സങ്കടം കണ്ടു മനസ്സിലാക്കി. അവൻ അർജുന്റെ അച്ഛന് വേണ്ട മരുന്നുകൾ കൊണ്ടുവന്നു, അർജുന്റെ കൂടെ നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു. അവർ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലും രവി അർജുന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചു. എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് നടക്കുന്നത് മാത്രമല്ല സൗഹൃദം എന്നും, പരസ്പരമുള്ള മനസ്സിലാക്കലാണ് യഥാർത്ഥ സൗഹൃതം എന്നും അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
