ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆದವರು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದರೆ, ರವಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರವಿ ಅಜಯ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆಟದ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಮುರಿದುಹಾಕಿದನು.
ಅಜಯ್ಗೆ ಮೊದಲು ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೋಪವೂ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ ರವಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ನಿಜವಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಅಜಯ್ ಗಮನಿಸಿದನು. 'ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ಅಜಯ್, ನಾನು ಬೇಕಂತ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ರವಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.
ಅಜಯ್ ಆ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು, ನಂತರ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವರ ನಡುವಿನ ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ ಈ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವರ ಸ್ನೇಹವು ಅಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಅದು ಕುಸಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 'ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ರವಿ, ಇದು ಬರಿ ಬೊಂಬೆ ಅಷ್ಟೇ, ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಮುಖ್ಯ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಜಯ್ ರವಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
