ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗម្នាក់ ಅಜಯ್ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ವಿಕ್ರಮ್ ಆ ದಿನ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯನ್ನ ಮುರಿದಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಜಯ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಶಯ ಮೂಡಿತು.
ಆದರೆ, ಅಜಯ್ ತಕ್ಷಣ ವಿಕ್ರಮ್ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ವಿಕ್ರಮ್ ಜೊತೆ ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮರುದಿನ ಅಜಯ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ವಿಕ್ರಮ್, ನಿನ್ನೆ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಏನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದು ನಿಜವೇ?' ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.
ವಿಕ್ರಮ್ ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ, 'ಹೌದು ಅಜಯ್, ನಾನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಿಳಿಯದೇ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟೆ, ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದನು. ಅಜಯ್ ನಗುನಗುತ್ತಾ, 'ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ನಿಜ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಮುಖ್ಯ' ಎಂದನು. ಅಜಯ್ ಇತರರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.