ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ರಾಯನ್ ಎಂಬ ಗೆಳೆಯನಿದ್ದನು. ರಾಯನ್ ಯಾವಾಗಲೂ 'ಕೆವಿನ್, ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೆವಿನ್ ರಾಯನ್ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟ ನಡೆಯಿತು. ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪುಸ್ತಕ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಡುವೆ ಕೆವಿನ್ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದನು. ರಾಯನ್ ಓಡಿ ಬಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಇತರ ಹುಡುಗರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಕೆವನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗತೊಡಗಿದನು. 'ನೋಡಿ, ಇವನು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ!' ಎಂದು ರಾಯನ್ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದನು.
ಕೆವಿನ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು ಬಂದಿತು. ರಾಯನ್ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಡಿತು. ರಾಯನ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು ಮತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸ ಎರಡೂ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೆವಿನ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆತನ ಎಂದರೆ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಕೆವಿನ್ ಅಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
