ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்கு ரவி என்ற நண்பன் இருந்தான். ரவி எப்போதும் கவினிடம், 'நீ எப்போது கஷ்டப்பட்டாலும் நான் உனக்காக இருப்பேன், நாம் எப்போதும் இணைந்திருப்போம்' என்று அன்பாகப் பேசுவான். கவினும் ரவியையும் தன் உயிர் நண்பனாக நம்பினான்.
ஒரு நாள், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய விளையாட்டுப் போட்டி நடந்தது. கவின் அந்தப் போட்டியில் வெற்றி பெற்றால் அவனுக்கு ஒரு அழகான புத்தகம் பரிசாகக் கிடைக்கும். கவின் மிகவும் ஆர்வத்துடன் விளையாடினான். ஆனால், போட்டியின் நடுவில் கவின் தடுமாறி கீழே விழுந்தான். அப்போது ரவி ஓடி வந்து கவினுக்கு உதவமாட்டான். மாறாக, மற்ற நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கவினைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டே, 'நீயெல்லாம் எப்படி விளையாடுகிறாய்?' என்று கேலி செய்தான்.
கவின் மிகுந்த வருத்தத்துடன் வீட்டிற்குச் சென்றான். அன்று இரவு அவன் தூங்கும்போது, ரவி சிரித்துக் கொண்டே தன்னைத் தள்ளிவிடுவது போன்ற பயங்கரமான கனவு வந்தது. ரவியின் வார்த்தைகளும் அவனது செயல்களும் முற்றிலும் வேறாக இருந்ததால், கவினின் மனதில் ஒரு பெரிய பாரம் ஏற்பட்டது. ரவியின் போலித்தனமான பேச்சு அவனது நிம்மதியைக் கெடுத்தது. அடுத்த நாள், கவின் ரவியிடம் பேசவில்லை. உண்மையான நண்பன் என்பவன் சொல்லும் வார்த்தையையும் செய்யும் செயலையும் ஒன்றாக வைத்திருப்பான் என்பதை கவின் புரிந்து கொண்டான்.
