ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಆಟಿಕೆಗಳು, ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವುದೇ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಟವಾಡಲು ಬಂದನು.
'ಅರ್ಜುನ್, ಈ ಮರದ ತುಂಡಿನಿಂದ ನಾವು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದೋಣಿ ಮಾಡೋಣ!' ಎಂದು ರೋಹನ್ ಹೇಳಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ ನಗುತ್ತಾ, 'ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಟಿಕೆಗಳ 있는데, ನಿನಗೆ ಈ ಮರದ ತುಂಡು ಬೇಕೇ?' ಎಂದು ಅಣಕಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರೋಹನ್ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಆ ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದೋಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮುಳುಗಿಹೋದವು.
ಅರ್ಜುನ್ ಆಗ ಅರಿತನು, ತನ್ನ ಬಳಿ ವಸ್ತುಗಳು ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
