ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಾಮ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕರಿರಿದ್ದರು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಾಮ್ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಇತರರನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಮತ್ತು ನೋಯಿಸುವ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು.
ಗ್ರಾಮದ ಉದ್ಯಾನವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅಜಯ್ ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಾಮ್ ಇತರರು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. 'ನಿಮಗೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?' ಅಥವಾ 'ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಇತರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಕ್ರಮನ ಈ ವರ್ತನೆಯಿಂದಾಗಿ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿವು. ಇತರರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಗೌರವ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ದ್ವೇಷವನ್ನೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ವಿಕ್ರಾಮ್ ತಡವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಜಯ್ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು.
