ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಕೇವಲ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ತಾನು ಶೂರ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ, 'ಅರ್ಜುನ್, ನಮ್ಮ ತೋಟದ ಹಳೆಯ ಬೇಲಿ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡು' ಎಂದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಅಂದುಕೊಂಡನು, 'ಇದು ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ, ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸ ಬೇಕು!' ಎಂದು.
ಅದೇ ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಲಾಟೆ ನಡೆಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ತಮಾಷೆಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಆಟದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದ್ದನು. ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅರ್ಜುನ್ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. 'ಇದು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?' ಎಂದು ಅವನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರಾದ ಮಾಧವ ಅವರು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದವನು, ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹೊರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೋತವನು ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು' ಎಂದರು.
ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ಮೊದಲು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಅವನನ್ನು ನಿಜವಾದ ಶೂರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು.
