ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ಇತರರನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಆ ಕಾಡಿನ ರಾಜ ವೀರಾ ಎಂಬ ಸಿಂಹ. ವೀರಾ ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಸೋಮು ಕಾಡಿನ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಆ ಆನೆ ಎಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ!' ಮತ್ತು 'ಆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತವೆ!' ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ವೀರಾ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. ವೀರಾ ಸೋಮುನನ್ನು ಕರೆದು, 'ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಇತರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸುತ್ತಿವೆ, ಇದು ತಪ್ಪು' ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಸೋಮು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, 'ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ವಾದಿಸಿದನು.
ಸಿಂಹನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಸೋಮು ಕಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದೂರ ಸರಿಯತೊಡಗಿದವು. ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಕೆಂಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಸೋಮುಗೆ ತಡವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿತು.
