ಹಿಂದೆ ಚಂದ್ರಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಅಪಾರವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಸೈನ್ಯವಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.
ಅದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನಾಥ ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ರಾಜ್ಯದ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಸೋಮನಾಥರು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. 'ಈ ಮುದಿ ಮನುಷ್ಯ ನನಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ರಾಜನು ಸೋಮನಾಥರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳು ಒಣಗಿ ಹೋದವು, ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದರು. ವಿಕ್ರಮನ ಬಳಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರಿದ್ದರೂ ದೇಶವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ತಪ್ಪು ಅರಿತ ವಿಕ್ರಮನು ಸೋಮನಾಥರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. 'ನಿಮ್ಮಂತಹ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. ಸೋಮನಾಥರು ರಾಜನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದರು. ವಿಕ್ರಮನು ಮತ್ತೆ ಉತ್ತಮ ರಾಜನಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದನು.
