ರಾಜನ ಅಹಂಕಾರ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನು ಶೌರ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ತನ್ನಗಿಂತ ಮೇಲೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಿದ್ದನು. ಅವನ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಗಾರ ಮಾಧವ ಎಂಬ ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಮಾಧವನು ರಾಜನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಧವನು ರಾಜನಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಾವು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮ. ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ." ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮನು ಸಿಟ್ಟಾದನು, "ನಾನೇ ರಾಜ! ನನ್ನ ಮಾತು ಅಂತಿಮ!" ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಮಾಧವನು ವಿನಯದಿಂದ, "ಅಧಿಕಾರ ಎಂದರೆ ಇತರರನ್ನು ದಮನಿಸುವುದಲ್ಲ, ಗೌರವಿಸುವುದು" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಯುದ್ಧದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವು ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮನು ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ತನಗೆ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ತಾನು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಅರಿತನು.