அதிகாரமும் அகங்காரமும்

ஒரு காலத்தில் சோழபுரமcalled என்ற அழகான தேசத்தை வீரன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அவன் மிகவும் தைரியசாலி, ஆனால் அவனுக்கு ஒரு சிறிய குறை இருந்தது; அதுதான் அகங்காரம். தான் செய்யும் எல்லாவற்றையும் விட மற்றவர்கள் செய்யும் அனைத்தும் தவறானது என்று அவன் நினைப்பான். அவனது அமைச்சராகத் தர்மன் என்ற ஒரு முதியவர் இருந்தார். தர்மன் மிகவும் அறிவுக்கூர்மை மிக்கவர் மற்றும் மன்னனின் சிறந்த நண்பரும் கூட. ஒருமுறை, நாட்டின் எல்லையில் ஒரு சிறிய விவாதம் ஏற்பட்டது. தர்மன் மன்னனிடம் சென்று, "மன்னா, அந்த நாட்டுடன் நாம் சமாதானமாகப் பேசுவது நல்லது. நாம் போரைத் தவிர்த்தால் அதுவே நமக்கு பெருமை," என்றார். ஆனால் வீரன் கோபமடைந்தான். "நான் தான் இந்த நாட்டின் அரசன்! நான் சொல்வதே சட்டம்!" என்று கத்தினான். தர்மன் மென்மையாக, "அதிகாரம் என்பது மற்றவர்களைக் காயப்படுத்துவதற்காக அல்ல, அவர்களைக் காப்பதற்காக," என்று எச்சரித்தார். ஆனால் வீரன் தர்மனின் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. அவன் போருக்குத் தயாரானான். போரின் போது, வீரனின் தவறான முடிவுகளால் நாட்டின் பெரும் செல்வம் அழிந்தது, மக்கள் கஷ்டப்பட்டனர். இறுதியில், எதிரி நாட்டுடன் ஏற்பட்ட மோதலால் வீரனின் ஆட்சி வீழ்ந்தது. அவன் தன் தவறை உணர்ந்தபோது, அவனிடம் பேசக் கூட யாரும் இல்லை. ஒரு உயர்ந்த இடத்தில் இருப்பவர், தன்னை விடத் திறமையானவர்களையோ அல்லது நல்லவர்களையோ அவமதித்தால், அந்தப் பதவியே அழிந்துவிடும் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.