ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ವೈದ್ಯರಿದ್ದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಜಾಣ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ಮಳೆಯ ಸಂಜೆ, ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬಂದು, "ಡಾಕ್ಟರ್, ನನ್ನ ತಾತನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ, ಬೇಗ ಬಂದು ಮದ್ದು ಕೊಡಿ!" ಎಂದನು.
ಆರ್ಯನ್ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು, ಆದರೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ರೋಹನನಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು. "ತಾತನ ಆರೋಗ್ಯ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕುಸಿದಿದೆ? ಜ್ವರವಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಕೆಮ್ಮಿದೆಯೇ? ಅವರಿಗೆ ಚಳಿಯಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಬಿಸಿಯಾಗಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಹೊರಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಈ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ರೀತಿ ಬೇರೆಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಆರ್ಯನ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಆರ್ಯನ್ ತಾತನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ತಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಾತನ ನಾಡಿಮಿಡಿತವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಚಳಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಮಳೆಯ ಚಳಿಯಿಂದ ಕಾಯಿಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಮೊದಲು ಅವರು ತಾತನಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಬಿಸಿ ಗಂಜಿ ಕುಡಿಸಿದರು. ನಂತರವೇ ಸೂಕ್ತವಾದ ಔಷಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾತ ಗುಣಮುಖರಾದರು.
ರೋಹನ್ ಕೇಳಿದ, "ಡಾಕ್ಟರ್, ನೀವು ಯಾಕೆ ತಕ್ಷಣ ಮದ್ದು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ?"
ಆರ್ಯನ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಮಗನೇ, ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿ, ಕಾಯಿಲೆಯ ವಿಧ ಮತ್ತು ಈಗಿನ ಕಾಲಮಾನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಯಶಸ್ವಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ."
