ಕರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ ನಡೆಯಿತು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಂದವರಿಗೆ ನೀರುಣಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಅಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ರವಿ ಮಾತ್ರ, 'ನಾನು ಯಾಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಆಟವಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಯಾರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಬ್ಬ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಅಜಯ್ ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ರವಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಗೌರವ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅಜಯ್ ರವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ರವಿ, ನಾವು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ರವಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.