ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು

ಚಂದ್ರಪುರ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಅಪಾರವಾದ ಹಣವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 'ನನ್ನ ಹಣ ನನ್ನದು, ಅದನ್ನು ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕಿಲ್ಲ' ಎಂಬುದು ಅವನ ತತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಮಗಳು ಮೀರಾ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಹಳ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ಹಸಿದ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ವಿಕ್ರಮ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಕಾಲ ಉರುಳಿತು, ವಿಕ್ರಮ್ ವಯಸ್ಸಾದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಹಣವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಹಣವನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಗೌರವ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂಪತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಬರಿ ಮಣ್ಣಿನಂತೆ ಅರಿವಾಯಿತು.