ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕನ್ನನ್ಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವಿತ್ತು. ಸ್ಪರ್ಧೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರವಿ ಎಡವಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನನ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದನು, 'ನಾನು ಈಗ ಓಡಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು, ರವಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.'
ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಕೋಚ ಉಂಟಾಯಿತು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅವನ ತಾತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ಅವನ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದವು. ಕನ್ನನ್ ಓಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರವಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋದನು. ರವಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಉಳಿದವರು ಓಡಿ ಗೆದ್ದರು, ಆದರೆ ಕನ್ನನ್ ರವಿಯ ಜೊತೆ ನಿಂತನು.
ಶಿಕ್ಷಕರು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕನ್ನನನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. 'ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರುವುದು ದೊಡ್ಡದು,' ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಳಿದರು. ಕನ್ನನ್ ಅಂದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿತನು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು.
