ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಯಲ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಹೊಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತನ್ನ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊಲಿಯಲು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ, ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರವು ಆ ಬಟ್ಟೆಯ ಮಡಿಕೆಯೊಳಗೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು. ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಮರುದಿನ, ವ್ಯಾಪಾರಿ ತನ್ನ ಉಂಗುರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದನು. ಉಂಗುರವು ತನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಕಯಲನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ಉಂಗುರವನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯ也不会.
ಆದರೆ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 'ಕಯಲ, ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗೌರವವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ,' ಎಂದು ಅವಳ ತಂದೆ ಹೇಳಿದನು. ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಅವಳು ಅರಿತಳು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳು ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಉಂಗುರವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ವ್ಯಾಪಾರಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಕಯಲನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಗಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಗೌರವ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಅವಳ ಜೊತೆಗಿತ್ತು.
