ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் கயல்விழி என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குத் தையல் கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒருமுறை, அந்த ஊரின் பெரிய வணிகர் ஒருவரிடம் ஒரு அழகான பட்டுத் துணியைத் தைத்துக் கொடுக்கச் சென்றாள். வேலை முடிந்து துணியைத் திருப்பிக் கொடுக்கும்போது, தற்செயலாக ஒரு விலையுயர்ந்த வைர மோதிரம் அந்தத் துணியின் மடிப்பிற்குள் விழுந்துவிட்டது. அதைத் தெரியாமல் வணிகர் துணியை எடுத்துச் சென்றார்.
மறுநாள், வணிகர் அந்த மோதிரத்தைத் தேடி வந்தார். கயல்விழிக்குத் தெரியாமல் அந்த மோதிரம் தன் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அந்த மோதிரத்தின் மதிப்பு அவளது குடும்பத்தின் வாழ்நாள் வருமானத்தை விட அதிகம். அதைத் திருடிவிட்டால் அவளது வறுமை நீங்கிவிடும், ஆனால் அவளது மனசாட்சிக்கு அது மிகப்பெரிய அவமானமாகத் தோன்றும்.
ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். 'நீ அதைத் திருடிவிட்டாய் என்று சொன்னால் உன் மானம் போய்விடும், ஆனால் அதைத் திருப்பிக் கொடுத்தால் நீ ஒரு நேர்மையானவள் என்று உலகம் போற்றும்' என்று அவளது தந்தை கூறினான். கயல்விழி ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள். அந்த மோதிரத்தை வைத்துத் தன் வறுமையை மாற்றிக்கொள்ளலாம், ஆனால் தன் ஒழுக்கத்தையும் மானத்தையும் இழந்து வாழ்ந்தால் அந்த வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது என்று அவள் உணர்ந்தாள்.
அவள் உடனடியாக வணிகரிடம் சென்று, 'ஐயா, தெரியாமல் இந்த மோதிரம் என்னிடம் வந்துவிட்டது, இதோ வைத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறித் திருப்பிக் கொடுத்தாள். அவளது நேர்மையைக் கண்டு வணிகர் வியந்து போனார். அவளது வறுமை நீங்கவில்லை என்றாலும், அவளது கண்ணியம் அவளுக்குப் பெரும் மரியாதையைத் தந்தது.
