ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಹೂವಿನಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಾಯಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಮಾಯಾ ತುಂಬಾ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವಳು. ಒಂದು ದಿನ ಆರ್ಯನ್ ಮಾಯಾಳಿಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಡಲು ಹೋದಾಗ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವರು 'ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ' ಎಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ವದಂತಿ ಹಬ್ಬಿಸಿದರು.
ಈ ವದಂತಿ ಇಡೀ ಊರನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಮಾಯಾಳ ಗುಣ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಜನರು ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಮಾಯಾ ತುಂಬಾ ನೋವಿನಿಂದಿದ್ದಳು. ಆರ್ಯನ್ ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಬಹಳ ಬೇಸارಪಟ್ಟನು. 'ಮಾಯಾಳಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಈ ಊರು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದೆ?' ಎಂದು ಅವನು ಅಳತೊಡಗಿದನು.
ಜನರು ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆರ್ಯನ್ ಧೃತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮಾಯಾಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ಊರು ಏನೇ ಹೇಳಲಿ, ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ಗುಣ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಈ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದನು. ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಊರಿನ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು.
