ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪತಿ ಅರ್ಜುನ್ ಅತ್ಯಂತ ಶೌರ್ಯವುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಲು ಅರ್ಜುನ್ ಹೊರಡಬೇಕಾಯಿತು. ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಅರ್ಜುನ್ ಮಾಯಾಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು, "ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನನ್ನ ಶೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರ, ನಾನು ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದನು.
ಅರ್ಜುನ್ ಹೋದ ನಂತರ, ಮಾಯಾಳ ದಿನಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಂದು, "ಅವನು ಒಬ್ಬ ವೀರ, ಅವನು ಖಂಡಿತ ಬರುತ್ತಾನೆ" ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಯಾ ಕೇವಲ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನು ಒಂದು ಉನ್ನತ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಇದ್ದಳು. ಅವನ ಬರುವಿಕೆಯ ಆಸೆಯೇ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಆಸರೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಒಂದು ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಮಾಯಾಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅದು ಅರ್ಜುನ್! ಅವನು ವಿಜಯದೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಲಿತ್ತು. ಅವಳ ತಾಳ್ಮೆಯು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿಸಿತು.
