ಕಾಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳು

ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪತಿ ರಾಜು ಒಬ್ಬ ಶಿಲ್ಪಿ, ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನು ತಿಂಗಳುಗೊಮ್ಮೆ ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜು ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ತನ್ನ ತೋಟವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು. 'ಮಾಯಾ ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳಿಗೆ ಒಂಟಿತನವೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ!' ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಯವರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸತ್ಯ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು. ಮಾಯಾ ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರೂ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತನ್ನ ಪತಿ ರಾಜುವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಅವಳಿಗೆ ರಾಜನ ನೆನಪೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜು ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಕಂಡಿತು. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ನೋಡುವ ಆ ಕ್ಷಣದ ತೃಪ್ತಿ.