കാത്തിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ

ശാന്തമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്ന സ്ത്രീ താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ഭർത്താവ് മാധവൻ ഒരു ശില്പിയായിരുന്നു. ജോലി സംബന്ധമായി മാസങ്ങളോളം അദ്ദേഹം വീടിന് പുറത്തായിരിക്കും. മാധവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ മായ തന്റെ പൂന്തോട്ടം പരിപാലിക്കുന്നതിലും നാട്ടുകാർക്ക് സഹായം ചെയ്യുന്നതിലും വളരെ സജീവമായിരിക്കും. അവൾ മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കും, എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കും. 'മായയ്ക്ക് ഒട്ടും ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ' എന്ന് നാട്ടുകാർ പറയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ സത്യം അതല്ലായിരുന്നു. മായ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പൂക്കളും കാഴ്ചകളും കണ്ടാലും, അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു തൃപ്തിയും ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു. അവൾ എവിടെ നോക്കിയാലും മാധവനെ തിരയുന്നതായിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണുകൾ. ലോകത്തിലെ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും അവൾ ആസ്വദിച്ചാലും, മാധവനെ കാണുന്നതുവരെ അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് വിശ്രമമില്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ മാധവൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ തിളക്കം കണ്ടു മാധവൻ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി. സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണത എന്നത് പ്രിയപ്പെട്ടവനെ കാണുന്നതിലാണ്.