ಒಂದು ದಿನ ತೇನಾಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಶೀತ ಮತ್ತು ನೆಗಡಿ ಬಂದಿತು. ಮೂಗು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ತಲೆ ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪದೇ ಪದೇ ಕೈರುಮಾಲನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೂಗನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನು, "ನನಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು! ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಮೂಗನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು" ಎಂದು ಗೊಣಗಿಕೊಂಡನು.
ಅವನ ಪತ್ನಿ ದಯಾಮಯಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕೆಲವು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ, ರಾಮನಿಗೆ ಆವಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು. ಆ ಆವಿಯಿಂದ ರಾಮನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾದರೂ ಶೀತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ರಾಮನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಪತ್ನಿ, "ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೀರಿ. ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಏನಾದರೂ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಖಾಲಿ ಕೈಯಲ್ಲೇ ವಾಪಸ್ ಬರಬೇಡಿ" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದಳು.
ರಾಮನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ದೇವಿಯ ವಿಗ್ರಹದ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು! ದೇವಿಯು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು.
ದೇವಿಯ ಆ ಅದ್ಭುತ ರೂಪ ಮತ್ತು ಅವಳ ಅನೇಕ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಂಡ ರಾಮನು ಹೆದರುವ ಬದಲು ನಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪ ಬಂದು, "ಏನಿದು ರಾಮ, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನಗೆ ನಾನು ಯಾರು ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ರಾಮನು ನಗುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದನು, "ಅಲ್ಲ ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು. ನನಗೆ ಈ ಶೀತದಿಂದಾಗಿ ಎರಡು ಕೈಗಳಿದ್ದರೂ ಮೂಗನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೈಗಳಿರುವಾಗ, ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಶೀತ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೂಗನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ನಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ!"
ರಾಮನ ಈ ಚತುರ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಿಗೆ ಕೋಪ ಹೋಗಿ ನಗು ಬಂತು. "ನಿನ್ನ ತಮಾಷೆಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನೂ ನಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ! ಸರಿ, ನಿನಗೆ ಒಂದು ಉಡುಗೊರೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಮೃದುವಾದ ರೇಷ್ಮೆ ಕೈರುಮಾಲನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
"ಈ ಕೈರುಮಾಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವಿಯು ಮಾಯವಾದಳು. ರಾಮನು ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕೈರುಮಾಲನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು.
Moral
ಸಮಸ್ಯೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
