ஒரு நாள் தெனாலி ராமனுக்குக் கடுமையான ஜலதோசம் மற்றும் சளி பிடித்துவிட்டது. மூக்குத் தொடர்ந்து ஒழுகுவதாலும், தலை வலிக்கிறதுவதாலும் அவரால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. அடிக்கடி கைகுட்டையால மூக்கைத் துடைத்துக் கொண்டே இருந்த ராமன், "எனக்கு நான்கு கைகள் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்! ஒரு கையால் மூக்கைத் துடைத்துக்கொண்டே மற்ற கைகளால் வேலைகளைச் செய்யலாம்" என்று தனக்குள்ளே புலம்பிக் கொண்டார்.
அவரது மனைவி கனிவுள்ள மனதுடையவர். அவர் உடனே சில மூலிகைகளைத் தண்ணீரில் போட்டு, ராமனுக்கு ஆவி பிடிக்கச் செய்தார். அந்த மூலிகையின் வாசனையாலும், கதகதப்பான ஆவியாலும் ராமனுக்குச் சற்று நிம்மதி கிடைத்தது. இருப்பினும், சளி குறையவில்லை.
மறுநாள் காலையில், ராமன் அருகில் உள்ள பெரிய அம்மன் கோயிலுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார். இதைக் கேட்ட அவரது மனைவி, "நீங்க எப்போதும் எதையாவது விகடமாகப் பேசித் trouble பண்ணுவீங்க. சாமி கிட்டப் போய் ஏதாவது ஒரு பொருளைத் தொலைச்சுட்டு, வெறும் கையோட வராதீங்க" என்று எச்சரித்தார்.
ராமன் கோயிலுக்குச் சென்றார். அங்கு அமைதி நிலவியது. அவர் அம்மன் முன் நின்று, "அம்மா, என் உடல்நலத்தைக் காப்பீயாக" என்று மனமுருகி வேண்டினார். அப்போது ஒரு அதிசயம் நடந்தது! அம்மன் பிரகாசமான ஒளியுடன் அவர் முன்னால் தோன்றினார்.
அம்மனின் பல கைகளையும், கம்பீரமான உருவத்தையும் பார்த்த ராமன், பயப்படுவதற்குப் பதிலாகச் சிரிக்கத் தொடங்கினார். இதைப் பார்த்த அம்மன் சற்று கோபமடைந்து, "ஏன் ராமன், என் முன்னால் நின்று சிரிக்கிறாய்? உனக்குத் தெரியாதா நான் யார் என்று?" என்று கேட்டார்.
ராமன் சிரித்தபடி, "இல்லை அம்மா, நான் உங்களைப் பார்த்துச் சிரிக்கவில்லை. உங்கள் ஆயிரம் கைகளைப் பார்த்தபோது எனக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. எனக்கு இப்போது ஜலதோசம் இருப்பதால் மூக்கைத் துடைக்கத் திணறுகிறேன். உங்களுக்குத் தான் இத்தனை கைகள் இருப்பதால், உங்களுக்குக் காய்ச்சல் வந்தால் எவ்வளவு எளிதாகத் துடைத்துக் கொள்வீர்களோ என்று நினைத்துச் சிரித்துவிட்டேன்!" என்றார்.
ராமனின் அந்தத் தமாஷானப் பதிலைக் கேட்டதும், அம்மனின் கோபம் மறைந்து அவர் சிரித்தார். "உன் குறும்பும், நகைச்சுவையும் என்னைச் சிரிக்க வைத்துவிட்டதே! சரி, உனக்கு ஒரு பரிசு தருகிறேன்" என்று கூறி, ஒரு மென்மையான பட்டுத் துணியை வழங்கினார்.
"இந்தத் துணி எப்போதும் சுத்தமாகவும், மென்மையாகவும் இருக்கும். இது உனக்கு உதவும்" என்று கூறி மறைந்தார். அந்தத் துணியை வாங்கிக்கொண்ட ராமன், மகிழ்ச்சியுடன் வீடு திரும்பினார்.
பாடம்
சவாலான நேரத்திலும் நகைச்சுவையைத் தொலைக்கக் கூடாது.