ഒരു തണുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ തേനാലി രാമന് കഠിനമായ ജലദോഷം പിടിപെട്ടു. മൂക്കൊടഞ്ഞും തലവേദനയാലും അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിത്തിരി പോലും സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല. ഇടയ്ക്കിടെ തൂവാല എടുത്ത് മൂക്ക് തുടയ്ക്കുന്ന രാമൻ സ്വയം പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് നാല് കൈകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായേനെ! ഒരു കൈകൊണ്ട് മൂക്ക് തുടയ്ക്കുമ്പോൾ മറ്റേ കൈകൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് ജോലികൾ ചെയ്യാം."
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന് ആവി പിടിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു. ആ ആവി ശ്വസിച്ചപ്പോൾ രാമന് അല്പം ആശ്വാസം തോന്നി എങ്കിലും ജലദോഷം മാറിയില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, രോഗം മാറാൻ പ്രാർത്ഥിക്കാനായി രാമൻ അടുത്തുള്ള ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത് കേട്ട ഭാര്യ പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ എപ്പോഴും തമാശകൾ പറഞ്ഞ് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നവനാണ്. ദേവിയുടെ മുന്നിൽ പോയി എന്തെങ്കിലും തമാശ പറഞ്ഞ് സാധനങ്ങൾ കളയരുത്, വെറുംകൈയോടെ തിരിച്ചു വരരുത്."
രാമൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. അവിടെ നല്ല ശാന്തതയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ദേവിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു! ദേവി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പ്രകാശപൂർണ്ണമായ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദേവിയുടെ ആ വലിയ രൂപവും അനേകം കൈകളും കണ്ടപ്പോൾ രാമൻ പേടിക്കുന്നതിന് പകരം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഇത് കണ്ട ദേവിക്ക് ചെറിയൊരു ദേഷ്യം തോന്നി. "രാമൻ, നീ എന്തിനാണ് എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ചിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് എന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് അറിയില്ലേ?" ദേവി ചോദിച്ചു.
രാമൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അല്ല ദേവി, ഞാൻ നിങ്ങളെ കളിയാക്കുകയല്ല. നിങ്ങളുടെ കൈകൾ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം തോന്നി. എനിക്ക് ഈ ജലദോഷം കാരണം രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ട് പോലും മൂക്ക് തുടയ്ക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയധികം കൈകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ജലദോഷം വന്നാൽ എത്ര എളുപ്പമായിരിക്കും മൂക്ക് തുടയ്ക്കാൻ!"
രാമന്റെ ഈ തമാശ കേട്ടപ്പോൾ ദേവിയുടെ ദേഷ്യം മാറി. ദേവി ചിരിച്ചുപോയി. "നിന്റെ കുസൃതിക്ക് ഒരു പരിധിയുമില്ലല്ലോ! എങ്കിലും നീ എന്നെ ചിരിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. അതിനാൽ നിനക്ക് ഈ മാന്ത്രിക പട്ട് തൂവാല സമ്മാനമായി നൽകുന്നു."
ആ തൂവാല എപ്പോഴും വൃത്തിയുള്ളതായും മൃദുവായും ഇരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവി അപ്രത്യക്ഷയായി. രാമൻ ആ തൂവാല സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
Moral
പ്രതിസന്ധികളിലും തമാശ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നത് ഒരു വലിയ ഗുണമാണ്.
