ఒక దట్టమైన అడవిలో ఒక నక్క మరియు ఒక పిల్లి నివసించేవి. వాటి మధ్య ఎప్పుడూ ఒక చిన్న చర్చ జరిగేది—ఎవరు ఎక్కువ తెలివైనవారనేది ఆ చర్చ. నక్క ఎప్పుడూ, "నేనే ఈ అడవిలో అత్యంత తెలివైనదాన్ని, నేను ఎవరినైనా సులభంగా మోసం చేయగలను," అని గర్వంగా చెప్పేది.
పిల్లి ప్రశాంతంగా, "తెలివితేటల కంటే ఆపద సమయంలో చూపే సమయస్ఫూర్తే గొప్పది," అని చెప్పేది.
ఎవరు నిజమైన తెలివైనవారో తేల్చుకోవడానికి అవి ఒక పోటీ పెట్టుకున్నాయి. అవి వేటగాళ్లు మరియు వేట కుక్కలు ఎక్కువగా తిరిగే అడవి అంచు ప్రాంతానికి వెళ్లాయి. అకస్మాత్తుగా, దూరంగా వేట కుక్కల మొరుగుడు వినిపించింది! కుక్కలు చాలా వేగంగా వాటి వైపు వస్తున్నాయి.
పిల్లి వెంటనే పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంది. "ఇప్పుడు తంత్రాలు చేయడం కంటే ప్రాణాలు కాపాడుకోవడం ముఖ్యం," అని అనుకుని, వెంటనే పక్కనే ఉన్న ఒక ఎత్తైన చెట్టు ఎక్కి ఆకుల మధ్య దాక్కుంది. కుక్కలు వెళ్ళిపోయే వరకు అది అక్కడే నిశ్శబ్దంగా వేచి చూసింది.
కానీ నక్క తన తెలివిని ప్రదర్శించాలనుకుంది. "నేను అటు ఇటు తిరుగుతూ పరుగెత్తితే, నా అడుగుజాడలు చూసి కుక్కలు అయోమయానికి గురవుతాయి!" అని నక్క అనుకుంది. నక్క గందరగోళం సృష్టించడానికి రకరకాలుగా అటు ఇటు పరుగెత్తింది. కానీ, అది చేసిన పని వల్ల కుక్కలకు నక్క యొక్క వాసన మరియు శబ్దం ఇంకా సులభంగా దొరికిపోయాయి.
కుక్కలు నక్కను చుట్టుముట్టాయి. నక్క తన తంత్రం వల్ల తప్పించుకోలేకపోయింది. చాలా కష్టపడి ఒక పొదలో నుండి తప్పించుకుని ప్రాణాలతో బయటపడింది.
ప్రమాదం తప్పిన తర్వాత, పిల్లి చెట్టు దిగి వచ్చింది. నక్క తన తప్పు తెలుసుకుని, "నువ్వు చెప్పింది నిజం పిల్లి, కేవలం తంత్రాలు ఉంటే సరిపోదు, పరిస్థితిని బట్టి ఆలోచించాలి," అని ఒప్పుకుంది.
అప్పటి నుండి నక్క గర్వం చేయడం మానేసింది.
Moral
అహంకారంతో కూడిన తంత్రం కంటే, ఆపదలో చూపే సమయస్ఫూర్తే మేలు.
