ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ കുറുക്കനും പൂച്ചയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ എപ്പോഴും ഒരു തർക്കമുണ്ടായിരുന്നു—ആരാണ് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമാൻ എന്നതായിരുന്നു അത്. "ഞാനാണ് ഈ കാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ തന്ത്രശാലി," എന്ന് കുറുക്കൻ എപ്പോഴും വീമ്പു പറയും. എന്നാൽ പൂച്ച ശാന്തമായി പറയും, "തന്ത്രത്തേക്കാൾ പ്രധാനം അപകടസമയത്തെ ബുദ്ധിയാണ്."
ആരാണ് ശരിയെന്ന് അറിയാൻ അവർ ഒരു മത്സരം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ കാടിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ വേട്ടക്കാരും വേട്ടനായ്ക്കളും പതിവായി വരാറുണ്ട്. പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ നിന്ന് വേട്ടനായ്ക്കളുടെ കുര കേട്ടു. അവ വേഗത്തിൽ അടുത്തേക്ക് വരികയാണ്!
പൂച്ച ഉടൻ തന്നെ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കി. അവൾ അടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ മരത്തിൽ വേഗത്തിൽ കയറി ഇലകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. മരത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് നായ്ക്കൾ പോകുന്നത് അവൾ നിരീക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ കുറുക്കൻ തന്റെ തന്ത്രം കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. "ഞാൻ പല ദിശകളിലായി ഓടി പാതകൾ തെറ്റിച്ചാൽ നായ്ക്കൾക്ക് എന്നെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല," എന്ന് അവൻ കരുതി. കുറുക്കൻ വട്ടം ചുറ്റിയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടിയും തന്റെ കാൽപാടുകൾ കുഴപ്പത്തിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് നായ്ക്കളെ കൂടുതൽ ഉന്മേഷഭരിതരാക്കുകയേ ചെയ്തുള്ളൂ. കുറുക്കൻ ഓടുന്ന ശബ്ദവും ഗന്ധവും അവരെ വേഗത്തിൽ കുറുക്കന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.
നായ്ക്കൾ കുറുക്കനെ വളഞ്ഞു. കുറുക്കൻ തന്റെ തന്ത്രം കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് പരാജയപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ ഒരു കുറ്റിക്കാട്ടിലൂടെ ഓടി അവൻ കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്.
അപകടം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പൂച്ച മരത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി വന്നു. കുറുക്കൻ തന്റെ തെറ്റ് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, വെറും തന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് കാര്യമില്ല, സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കണം."
അന്നു മുതൽ കുറുക്കൻ അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
Moral
അഹങ്കാരത്തോടെയുള്ള തന്ത്രത്തേക്കാൾ, സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ചുള്ള ബുദ്ധിയാണ് ഉത്തമം.
