ఒక దట్టమైన పచ్చని అడవిలో చిట్టీ అనే ఒక చిన్న కుందేలు ఉండేది. చిట్టీ చాలా చురుకైనది, కానీ అడవిలోని పెద్ద జంతువులను ఎప్పుడూ చూడలేదు, అందుకే ఎప్పుడూ ఏదో ప్రమాదం జరుగుతుందేమో అన్న చిన్న భయం దాని మనసులో ఉండేది.
ఒకరోజు, చిట్టీ పచ్చని గడ్డి కోసం ఒక మైదానానికి వెళ్ళింది. అకస్మాత్తుగా, పొదల వెనుక ఒక పెద్ద నీడ కదలడం గమనించింది. అది అడవికి రాజైన పులి! అది చూడగానే చిట్టీ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. భయంతో కాళ్లు వణుకుతుండటంతో, ఏమీ ఆలోచించకుండా వేగంగా పరిగెత్తి తన బొరియలోకి వెళ్లి దాక్కుంది.
ఆ రాత్రి చిట్టీకి నిద్ర పట్టలేదు. 'నేను చాలా ధైర్యవంతుడిని అనుకున్నాను, కానీ ఒక నీడను చూడగానే భయపడి పారిపోయానే!' అని తనను తాను నిందించుకుంది.
మరుసటి రోజు, చిట్టీ మళ్ళీ బయటకు వెళ్ళింది. కొంచెం దూరం వెళ్ళాక, ఆకుల మధ్య ఏదో పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. ఏదో పెద్ద జంతువు వస్తోంది అని భయపడి, చిట్టీ మళ్ళీ పరిగెత్తుకుంటూ ఇంటికి చేరుకుంది.
అది చూసిన దాని తాతయ్య కుందేలు, 'ఏమైంది చిట్టీ? ఎందుకు అంత వేగంగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ పరిగెత్తుకు వచ్చావు?' అని అడిగింది.
ya చిట్టీ జరిగినదంతా ఏడుస్తూ చెప్పింది. అప్పుడు తాతయ్య మెల్లగా ఇలా చెప్పింది, 'చిట్టీ, భయం అనేది తప్పు కాదు. అది మనల్ని రక్షించడానికి ప్రకృతి మనకు ఇచ్చే హెచ్చరిక గంట వంటిది. ప్రమాదాన్ని గుర్తించి నువ్వు పారిపోయావు కదా, అది నీ తెలివితేటలు.'
చిట్టీ అయోమయంగా, 'అయితే వచ్చేసారి పులి కనిపిస్తే భయపడకుండా అక్కడే నిలబడాలా?' అని అడిగింది.
తాతయ్య నవ్వుతూ, 'అలా కాదు నాన్నా. భయం వేసినప్పుడు రెండు విషయాలు గుర్తుంచుకోవాలి. ఒకటి, అది నిజంగా ప్రమాదకరమైన జంతువు అయితే, వెంటనే సురక్షితమైన చోటికి పారిపోవాలి. రెండు, అది కేవలం శబ్దం లేదా నీడ మాత్రమే అయితే, ప్రశాంతంగా ఉండి అది ఏంటో తెలుసుకోవాలి. భయం కంటే తెలివితేటలను ఎక్కువగా ఉపయోగించాలి.'
మరుసటి రోజు చిట్టీ మళ్ళీ మైదానానికి వెళ్ళింది. మళ్ళీ ఒక శబ్దం వినిపించింది. చిట్టీకి భయం వేసింది, కానీ తాతయ్య చెప్పిన మాటలు గుర్తు తెచ్చుకుంది. అది నిజంగా ప్రమాదమా లేక శబ్దమా అని గమనించడానికి నిశ్శబ్దంగా నిలబడి చెవులు నిక్కబొకా చేసి విన్నది. అది గాలికి ఊగుతున్న ఒక కొమ్మ శబ్దం మాత్రమే! చిట్టీ నవ్వుతూ అక్కడే ఆడుకుంది. ఎప్పుడు పారిపోవాలో, ఎప్పుడు ధైర్యంగా ఉండాలో చిట్టీ నేర్చుకుంది.
Moral
భయం కలిగినప్పుడు కంగారు పడకుండా, అది నిజమైన ప్రమాదమా కాదా అని ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి.
