ఒక దట్టమైన అడవిలో కర్క అనే ఒక బలమైన జింక నివసించేది. మిగతా జింకలలాగా అది ఎప్పుడూ కేవలం ఆడుతూనే ఉండదు, ఎప్పుడూ ఏదో ఒక ముఖ్యమైన పనిలో నిమగ్నమై ఉంటుంది.
ఒక రోజు మధ్యాహ్నం, కర్క ఒక పెద్ద బండరాయి దగ్గర నిలబడి తన కొమ్ములను రాసుకుంటూ పదును పెడుతోంది. అది చూసి ఒక నక్క ఆశ్చర్యపోతూ అక్కడికి వచ్చింది.
"ఏయ్ కర్క! ఏం చేస్తున్నావు?" నక్క అడిగింది. "అడవి ఎంత అందంగా ఉంది, నువ్వు ఈ సమయంలో కూడా ఎందుకు కష్టపడుతున్నావు?"
కర్క ప్రశాంతంగా, "నేను నా కొమ్ములను పదును పెడుతున్నాను," అని చెప్పింది.
నక్క నవ్వుతూ, "దానికేంటి? ఇప్పుడు నీకు ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు కదా! ఈ మంచి సమయాన్ని ఎందుకు వృధా చేస్తున్నావు?" అని అడిగింది.
కర్క నక్క వైపు చూస్తూ, "నువ్వు చెప్పింది నిజమే, ఇప్పుడు నాకు ఎలాంటి భయం లేదు. కానీ రేపు ఏదైనా క్రూర మృగం నన్ను దాడి చేస్తే, ఆ సమయంలో నేను నా కొమ్ములను పదును పెట్టుకోలేను. ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు సిద్ధమవ్వడం కంటే, ప్రమాదం రాకముందే సిద్ధంగా ఉండటం ఉత్తమం," అని చెప్పింది.
నక్క కాసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది. కర్క చెప్పిన తెలివైన మాటలు విని, తను కూడా సమయాన్ని వృధా చేయకుండా జాగ్రత్తగా ఉండాలని నిర్ణయించుకుంది.
Moral
ఆపద రాకముందే సిద్ధంగా ఉండటమే తెలివైన పని.
