ఒక అందమైన నది తీరాన రవి అనే ఒక పేద జాలరి నివసించేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే నదికి వెళ్లి చేపలు పట్టి, వాటిని సంతలో అమ్మి తన కుటుంబాన్ని పోషించేవాడు. రవి చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు.
ఒకరోజు ఉదయం నుండి రవికి ఒక్క చేప కూడా దొరకలేదు. ఎండ బాగా పెరిగినా, చేపలు పట్టలేక అతను చాలా నిరాశ చెందాడు. 'ఈరోజు మా పిల్లలకి తిండి ఎలా పెట్టాలి?' అని అతను ఆందోళన చెందాడు.
చివరి ప్రయత్నంగా, రవి తన గాలంను నది లోతైన ప్రాంతంలోకి వేశాడు. కొద్దిసేపటికే గాలం బలంగా కదిలింది! రవి ఉత్సాహంగా దానిని లాగగా, ఒక చిన్న, మెరుస్తున్న బంగారు రంగు చేప అతని చేతికి చిక్కింది. అది చూడటానికి చాలా అందంగా ఉంది, కానీ చాలా చిన్నది.
అప్పుడు ఆ చిన్న చేప మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది! 'దయచేసి నన్ను వదిలేయండి జాలరి గారు! నేను ఇప్పుడు చాలా చిన్నగా ఉన్నాను. నన్ను ఇప్పుడు తింటే మీ ఆకలి తీరదు. నన్ను నదిలోకి వదిలేయండి, నేను పెరిగి పెద్ద చేపగా మారుతాను. అప్పుడు మీరు వచ్చి నన్ను పట్టుకోవచ్చు, అప్పుడు మీకు చాలా ఆహారం దొరుకుతుంది' అని బతిమాలింది.
రవి ఆ చిన్న చేపను చూసి నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు, 'చిన్న చేపా, నీ మాటలు నన్ను మోసం చేయలేవు. ఈరోజు నేను ఒక్క చేప కూడా పట్టలేదు. ఇప్పుడు నా చేతిలో ఉన్న ఈ చిన్న చేపే నాకు దొరికిన ఏకైక ఆహారం. నువ్వు రేపు పెద్ద చేపగా మారుతావని నాకు తెలియదు. కానీ ఇప్పుడున్న ఈ చిన్న చేప కచ్చితంగా మా ఆకలి తీరుస్తుంది.'
రవి ఆ చిన్న చేపను సంతకు తీసుకెళ్లి అమ్మి, ఆ డబ్బుతో తన కుటుంబానికి కావలసిన ఆహారాన్ని కొన్నాడు. పెద్ద వాగ్దానాల కోసం వేచి చూడటం కంటే, చేతిలో ఉన్న చిన్న అవకాశాన్ని వాడుకోవడం తెలివైన పని అని అతను తెలుసుకున్నాడు.
Moral
అనిశ్చితమైన పెద్ద వాగ్దానాల కంటే, చేతిలో ఉన్న చిన్న లాభమే మేలు.
