തിളങ്ങുന്ന ഒരു പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ രവി എന്നൊരു മീൻപിടുത്തക്കാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ രവി തന്റെ വലയുമായി പുഴയിലേക്ക് പോകും. വിപണിയിൽ മീൻ വിറ്റ് തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ വിശപ്പടക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
എന്നാൽ ഒരു ദിവസം രാവിലെ മുതൽ രവിക്ക് ഒരു മീൻ പോലും കിട്ടിയില്ല. സൂര്യൻ ഉച്ചത്തിൽ എത്തിയിട്ടും ഒരു മീൻ പോലും കുടുങ്ങാത്തതിൽ അദ്ദേഹം വളരെയധികം വിഷമിച്ചു. 'ഇന്ന് ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിന് പോലും എനിക്ക് കിട്ടുമോ?' എന്ന് അദ്ദേഹം ആകുലപ്പെട്ടു.
അവസാനമായി ഒരു ശ്രമം കൂടി നടത്താൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ആഴമുള്ള ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടയിട്ടു. പെട്ടെന്ന് ചൂണ്ട ശക്തമായി ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി! രവി ആവേശത്തോടെ അത് വലിച്ചെടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ സ്വർണ്ണമത്സ്യം കിട്ടി. അത് കാണാൻ വളരെ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ വളരെ ചെറുതായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ആ ചെറിയ മത്സ്യം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി! 'അன்பുള്ള മീൻപിടുത്തക്കാരനെ, ദയവായി എന്നെ വിട്ടയക്കൂ! ഞാൻ ഇപ്പോൾ വളരെ ചെറുതാണ്. എന്നെ ഇപ്പോൾ പിടിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ വിശപ്പ് മാറില്ല. എന്നെ പുഴയിലേക്ക് വിട്ടയച്ചാൽ ഞാൻ വളർന്ന് വലിയൊരു മത്സ്യമായി മാറും. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വന്ന് എന്നെ പിടിക്കാം, അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ധാരാളം ഭക്ഷണം ലഭിക്കും' എന്ന് അത് അപേക്ഷിച്ചു.
രവി ആ മത്സ്യത്തെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'കുട്ടി മീനേ, നിന്റെ വാഗ്ദാനം കേട്ട് ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല. ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു മീൻ പോലും പിടിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിലുള്ള ഈ ചെറിയ മീൻ ആണ് എനിക്ക് ലഭിച്ച ഏക ഭക്ഷണം. നീ നാളെ വലുതാകുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിലുള്ള ഈ ചെറിയ മീൻ ഇന്ന് എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഗുണം ചെയ്യും.'
രവി ആ ചെറിയ മത്സ്യത്തെ വിപണിയിൽ വിൽക്കുകയും അന്നത്തെ ഭക്ഷണത്തിനായി പണം വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. വലിയൊരു കാര്യത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, കയ്യിലുള്ള ചെറിയ കാര്യത്തെ വിലമതിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിയെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.
Moral
അനിശ്ചിതമായ വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളേക്കാൾ നല്ലത് കയ്യിലുള്ള ചെറിയ ലാഭമാണ്.
