ఒక దట్టమైన అడవిలో కాయ అనే ఆవు, సిగై అనే ఎత్తైన జిరాఫీ ప్రాణ స్నేహితులుగా ఉండేవారు. సిగై తన పొడవైన మెడతో చెట్ల పైభాగంలో ఉన్న మెత్తని ఆకులను తినడం అంటే చాలా ఇష్టం.
ఒక రోజు, సిగై ఆహారం కోసం వెతుకుతుండగా, అకస్మాత్తుగా ఒక చిన్న గుంతలో పడిపోయింది. ఆ గుంత గడ్డితో నిండి ఉండటం వల్ల అది కనిపించలేదు. సిగై భయంతో వణికిపోయింది. 'అయ్యో! నేను ఇక్కడ చిక్కుకుపోయానే! నా స్నేహితురాలు కాయ నన్ను కనిపెట్టగలదా?' అని ఏడుస్తూ ఆలోచించింది.
చీకటి పడుతుండగా, సిగై ఏడుపు విని కాయ అక్కడికి పరుగెత్తుకు వచ్చింది. సిగైని చూడగానే, 'కాయా! నన్ను కాపాడు! నేను చాలా భయపడుతున్నాను, ఇక్కడి నుండి బయటకు రాలేను!' అని అరిచింది.
కాయ నవ్వుతూ, 'స్నేహితురాలా, భయపడకు! నీ ఎత్తును నువ్వు మర్చిపోయావా? ఈ అడవిలో నువ్వు ఒక పెద్ద గోపురంలా ఉన్నావు. ఈ చిన్న గుంత నీకు పెద్ద సమస్య కాదు. నీ పొడవైన కాళ్లను ఉపయోగించి నిటారుగా నిలబడి బయటకు రావచ్చు' అని చెప్పింది.
కాయ మాటలు సిగైకి ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి. సిగై తన భయాన్ని వదిలేసి, నెమ్మదిగా తన పొడవైన కాళ్లను గుంత గోడలకు ఆనించి, పైకి చూసింది. తన ఎత్తు ఆ గుంత కంటే చాలా ఎక్కువగా ఉందని గ్రహించి, ఒక్కసారిగా ప్రయత్నించి సులభంగా బయటకు వచ్చింది.
సిగై సంతోషంతో కాయను కౌగిలించుకుంది. 'ధన్యవాదాలు కాయా! భయంలో నేను నా బలాన్ని మర్చిపోయాను' అని చెప్పింది. కాయ, 'మనలోని శక్తిని మనం గుర్తించనప్పుడు మాత్రమే భయం మనల్ని ఆవహిస్తుంది' అని చెప్పింది.
Moral
మనలోని శక్తిని గుర్తించినప్పుడు ఏ కష్టమైనా సులభమవుతుంది.
