പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു കാട്ടിൽ കയാ എന്ന പശുവും സിഗായ് എന്ന ഉയരമുള്ള ഒട്ടകപ്പക്ഷിയും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി താമസിച്ചിരുന്നു. മരങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള ഇലകൾ കഴിക്കുന്നത് സിഗായിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം പുതിയ ഇലകൾ തേടി നടക്കുമ്പോൾ സിഗായ് അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ കുഴിയിൽ വീണുപോയി. പുല്ലുകൾ കൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ കുഴി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കുഴിയിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ സിഗായിക്ക് വലിയ പേടിയായി. 'അയ്യോ! ഞാൻ ഇവിടെ കുടുങ്ങിപ്പോയല്ലോ! കയാ എന്നെ കണ്ടെത്തുമോ? ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കേണ്ടി വരുമോ?' സിഗായി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു.
സന്ധ്യയാകുന്നതിനനുസരിച്ച് സിഗായിയുടെ പേടി കൂടിവന്നു. അപ്പോഴാണ് കയാ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടി വന്നത്. സിഗായിയെ കണ്ടതും അവൾ നിലവിളിച്ചു, 'കയാ! എന്നെ രക്ഷിക്കൂ! എനിക്ക് പുറത്തുകടക്കാൻ വയ്യ, ഞാൻ വളരെ പേടിച്ചിരിക്കുകയാണ്!'
കയാ ശാന്തമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'സുഹൃത്തേ, പേടിക്കണ്ട! നിന്റെ ഉയരം നീ മറന്നുപോയോ? ഈ കാട്ടിൽ നീ ഒരു വലിയ ഗോപുരം പോലെയാണ്. ഈ ചെറിയ കുഴി നിനക്ക് ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല. നിന്റെ നീളമുള്ള കാലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നിനക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഇതിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാം.'
കയയുടെ വാക്കുകൾ സിഗായിക്ക് ധൈര്യം നൽകി. അവൾ തന്റെ പേടി മാറ്റിനിർത്തി, സാവധാനം കാലുകൾ കുഴിയുടെ വശങ്ങളിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തി മുകളിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ഉയരം ആ കുഴിയേക്കാൾ എത്രയോ വലുതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരു വലിയ ചുവടുവെപ്പോടെ അവൾ കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
സിഗായി സന്തോഷത്തോടെ കയയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. 'നന്ദി കയാ, എന്റെ ശക്തി ഞാൻ മറന്നുപോയി.' കയാ പറഞ്ഞു, 'നമ്മുടെ കഴിവുകൾ നമ്മൾ തിരിച്ചറിയാത്തപ്പോഴാണ് പേടി നമ്മളെ കീഴടക്കുന്നത്.'
Moral
നമ്മുടെ കഴിവുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രതിസന്ധികളെ മറികടക്കാൻ സഹായിക്കും.
