ఒక పెద్ద అడవిలో ఒక బలమైన సింహం ఉండేది. ఆ సింహం వెంటే ఎప్పుడూ ఒక నక్క, ఒక కాకి ఉండేవి. సింహం వేటాడి మిగిల్చిన ఆహారాన్ని అవి తినేవి. అలా అవి బ్రతికేవి.
ఒకరోజు సింహం అడవి అంచున నడుస్తుండగా, ఒక కట్టె person చెట్టు నరుకుతుండటం చూసింది. సాధారణంగా జంతువులు మనుషులను చూస్తే పారిపోతాయి, కానీ ఆ కట్టె person భయపడకుండా, "నమస్కారం సింహరాజా!" అని పలకరించాడు.
సింహం ఆశ్చర్యపోయి, "నీకు నన్ను చూసి భయం వేయడం లేదా?" అని గర్జించింది.
కట్టె person నవ్వుతూ, "భయపడితే ఏం లాభం? నేను ప్రతిరోజూ మీకు రుచికరమైన ధాన్యపు ఆహారం తెస్తాను," అన్నాడు. మొదట సింహం సంకోచించినా, ఆ ఆహారం రుచి చూశాక దానికి చాలా నచ్చింది. అలా సింహం మరియు కట్టె person మంచి స్నేహితులయ్యారు.
కానీ కట్టె person ఒక నిబంధన పెట్టాడు, "సింహరాజా, నేను మీకు ఆహారం తెచ్చే విషయం ఎవరికీ తెలియకూడదు. మీరు నా దగ్గరకు వచ్చేటప్పుడు ఒంటరిగా రావాలి, వేరే జంతువులను తీసుకురాకూడదు."
సింహం ఒప్పుకుంది. కానీ ఇది చూసిన నక్క, కాకికి అనుమానం వచ్చింది. "సింహం వేట మానేస్తే మనకు ఆహారం దొరకదు" అని కాకి అంది. ఆ ఆహారాన్ని తాము కూడా తినాలని నక్క ప్లాన్ వేసింది.
మరుసటి రోజు, నక్క మరియు కాకి సింహాన్ని బలవంతంగా తమతో పాటు కట్టె person దగ్గరకు తీసుకెళ్లాయి. వారిని చూడగానే, కట్టె person భయపడి చెట్టు ఎక్కేశాడు.
"మిత్రమా, ఎందుకు పారిపోతున్నావు?" అని సింహం బాధగా అడిగింది. కట్టె person పైనుండి ఇలా అన్నాడు, "నువ్వు నీ మాట తప్పావు. నువ్వు ఒంటరిగా వస్తేనే నేను నిన్ను నమ్మగలను. ఇతరులను కూడా తీసుకువస్తే, నీ మీద నాకు నమ్మకం పోతుంది. మాట తప్పే స్నేహం నాకు వద్దు."
సింహం తన తప్పు తెలుసుకుంది. కట్టె person మళ్ళీ సింహానికి ఆహారం ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు, కానీ నక్క మరియు కాకికి మాత్రం ఆకలి తప్ప ఏమీ మిగలలేదు.
Moral
నమ్మకం మరియు మాట నిలబెట్టుకోవడం స్నేహానికి పునాది.