ஒரு அடர்ந்த காட்டில் வீரமான சிங்கம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அந்தச் சிங்கத்தின் பின்னால் எப்போதும் ஒரு நரியும் ஒரு காகமும் சுற்றிக் கொண்டே இருக்கும். சிங்கம் வேட்டையாடி முடித்த பிறகு, மிஞ்சிய உணவை அந்த நரியும் காகமும் தின்று உயிர் பிழைத்து வந்தன. இதனால் அந்த இரண்டு விலங்குகளுக்கும் சிங்கம் எப்போதும் ஒரு சிறந்த உணவு ஆதாரமாக இருந்தது.
ஒரு நாள், அந்தச் சிங்கம் காட்டின் விளிம்பில் இருந்த ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் அடியில் சென்றது. அங்கே ஒரு மனிதன் மரத்தை வெட்டிக் கொண்டிருந்தான். வழக்கமாக விலங்குகளைக் கண்டால் ஓடும் மனிதன், அந்தச் சிங்கத்தைப் பார்த்ததும் பயப்படாமல் நிமிர்ந்து நின்றான். "வணக்கம் சிங்கராஜா!" என்று இன்முகத்துடன் வரவேற்றான்.
சிங்கம் ஆச்சரியமடைந்தது. "நீ என்னைப் பார்த்து பயப்படவில்லையா?" என்று கர்ஜித்தது. மனிதன் புன்னகைத்து, "பயந்து என்ன பயன்? நீங்கள் வேட்டையாடிவிட்டுச் செல்லும் உணவை விட, நான் தினமும் அன்போடு கொண்டு வரும் இந்தச் சுவையான தானிய உணவே உங்களுக்குப் புத்துணர்ச்சி தரும்" என்றான். முதலில் வேட்டையாடும் மிருகமான குணத்தினால் தயங்கிய சிங்கம், அந்த மனிதன் கொடுத்த உணவைச் சுவைத்துப் பார்த்தது. அது மிகவும் சுவையாக இருந்ததால், சிங்கம் அந்த மனிதனிடம் நண்பனாக மாறியது.
தினமும் அந்த மனிதன் சுவையான தானிய உணவைச் சிங்கத்திற்கு கொண்டு வந்தான். ஆனால், ஒரு நிபந்தனை விதித்தான். "சிங்க ராஜா, நாம் நண்பர்களாக இருக்கலாம். ஆனால், நான் உங்களுக்கு உணவு கொண்டு வரும் இந்த ரகசியத்தை நீங்கள் யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. மேலும், நீங்கள் என்னிடம் வரும்போது மற்ற விலங்குகளைத் தொடに乗ிக்கொண்டு வரக்கூடாது" என்று வேண்டினான்.
சிங்கம் அந்த ரகசியத்தைக் காப்பாற்றச் சம்மதித்தது. ஆனால், சிங்கம் ஏன் இப்போது வேட்டையாடுவதில்லை என்று காகமும் நரியும் சந்தேகமடைந்தன. "சிங்கம் வேட்டையாடுவதை நிறுத்திவிட்டால், நமக்கு உணவு கிடைக்காது" என்று காகம் எச்சரித்தது. ஒரு வஞ்சகமான எண்ணத்துடன், அந்த உணவை அவர்களும் சேர்ந்து சாப்பிட வேண்டும் என்று நரி திட்டமிட்டது.
மறுநாள், நரியும் காகமும் சிங்கத்தையே கட்டாயப்படுத்தித் தங்களோடு அழைத்துக்கொண்டு அந்த மனிதனிடம் சென்றன. அவர்களைப் பார்த்ததும், அந்த மனிதன் பயந்துபோய் மரத்தின் உச்சிக்கு ஏறிக்கொண்டான்.
சிங்கம் வருத்தத்துடன் கேட்டது, "நண்பரே, ஏன் இப்படித் தப்பித்து ஓடுகிறீர்கள்?" என்று. மனிதன் கீழே இருந்து சொன்னான், "நண்பரே, நீங்கள் ஒரு சத்தியத்தை மீறிவிட்டீர்கள். நீங்கள் தனியாக வந்தால் நான் உங்களை நம்பி உணவு தருவேன். ஆனால், மற்ற விலங்குகளையும் அழைத்து வந்தால், உங்கள் மீதான என் நம்பிக்கையும், இந்தச் சமையலும் நின்றுவிடும். உங்கள் நண்பர்கள் உங்கள் ரகசியத்தைக் காக்கத் தெரியாதவர்கள், அதனால் என்னால் உங்களுடன் நண்பனாக இருக்க முடியாது."
சிங்கம் தன் தவறை உணர்ந்து, தன் நண்பர்களிடம் இருந்து விலகித் தனித்து நின்றது. அந்த மனிதன் மீண்டும் சிங்கத்திற்கு உணவு வழங்கத் தொடங்கினான், ஆனால் அந்த விலங்குகளுக்குப் பசியும், சிங்கத்திற்குத் தனிமையும் மட்டுமே மிஞ்சியது.
பாடம்
நம்பிக்கை என்பது ரகசியத்தைப் பாதுகாப்பதில் தான் உள்ளது.
