ఒక దట్టమైన అడవిలో పిప్ అనే ఒక చిన్న నీలి రంగు పిట్ట ఉండేది. పిప్ ఎప్పుడూ చాలా ఉత్సాహంగా ఉండేది. ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే సూర్యకిరణాలు అడవిలోకి రాగానే, పిప్ తన చిన్న రెక్కలను ఆడిస్తూ, మధురమైన పాటలు పాడుతూ చెట్ల కొమ్మల మధ్య గెంతుతూ ఆడుకునేది.
ఒకరోజు, ఆకాశంలో ఎత్తుగా ఎగిరే పెద్ద గద్దలు మరియు అందమైన నెమళ్లు పిప్ను చూశాయి. అవి కిందకు దిగి వచ్చి పిప్ను చూసి ఎగతాళిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాయి. "ఏయ్ చిన్న పిట్టా! నువ్వు ఎందుకు ఇలా అనవసరంగా డ్యాన్స్ చేస్తున్నావు?" అని ఒక గద్ద అడిగింది. "మాలా ఎత్తుగా ఎగరగలవా? లేదా మా లాగా వేట ఆడగలవా? నువ్వు చాలా చిన్నదానివి!"
ఆ పెద్ద పక్షుల మాటలు పిప్ను చాలా బాధపెట్టాయి. పిప్ చాలా దిగులుగా ఒక కొమ్మ మీద కూర్చుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. "నేను ఎందుకు ఇంత చిన్నదాన్ని అయ్యాను? నాకు ఎందుకు ఎత్తుగా ఎగరడం రాదు?" అని తనను తాను నిందించుకుంది.
అప్పుడు అక్కడికి ఒక తెలివైన ముసలి గుడ్లగూబ వచ్చింది. అది పిప్ను చూసి, "ఏమైంది పిప్? ఎందుకు అంత బాధగా ఉన్నావు?" అని ప్రేమగా అడిగింది.
పిప్ జరిగినదంతా ఏడుస్తూ చెప్పింది. గుడ్లగూబ నవ్వుతూ ఇలా అంది, "పిప్, నువ్వు ఇతరులతో నిన్ను నువ్వు పోల్చుకోవడం వల్లే నీకు బాధ కలుగుతోంది. ఈ ప్రకృతిలో ప్రతి ప్రాణికి ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. ఆ గద్దలకు ఎత్తుగా ఎగిరే శక్తి ఉంది, కానీ నీలాంటి మధురమైన పాట పాడే శక్తి వాటికి లేదు. నీ పాట మరియు నీ నృత్యమే నీ గొప్పతనం."
"అయితే నేను నా ప్రతిభను వారికి నిరూపించుకోవాలా?" అని పిప్ అడిగింది.
గుడ్లగూబ ఇలా చెప్పింది, "వద్దు! నువ్వు ఎవరికీ ఏమీ నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఎవరైనా నిన్ను తక్కువ చేసి మాట్లాడితే, వారి మాటలను పట్టించుకోకుండా నీ పని నువ్వు చేసుకుంటూ వెళ్ళు. నీకు ఏది సంతోషాన్ని ఇస్తుందో అదే చేయి. నువ్వు నిన్ను నువ్వు నమ్మితే చాలు."
గుడ్లగూబ మాటలు పిప్లో కొత్త ధైర్యాన్ని నింపాయి. అప్పటి నుండి పిప్ ఇతరుల గురించి ఆలోచించకుండా, తన పాటను, నృత్యాన్ని మరింత ఉత్సాహంగా కొనసాగించింది. పిప్ పాటలు వింటూ అడవిలోని ఇతర చిన్న పక్షులు కూడా సంతోషంగా జీవించడం మొదలుపెట్టాయి.
Moral
మిమ్మల్ని మీరు ఇతరులతో పోల్చుకోకండి; మీ ప్రత్యేకతను గుర్తించి సంతోషంగా ఉండండి.
