ஒரு அடர்ந்த பச்சைக்காட்டில் 'சிறுவன்' என்ற ஒரு சிறிய நீல நிறக் குருவி வாழ்ந்து வந்தது. சிறுவன் எப்போதும் உற்சாகமாக இருக்கும். காலையில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அது தன் குட்டி இறக்கைகளை அசைத்துக்கொண்டு, அழகான ராகங்களைச் பாடிக்கொண்டே மரக்கிளைகளுக்கு இடையே துள்ளிக் குதிக்கும். அதன் பாட்டுக்கு காடே மயங்கும்.
ஒரு நாள், வானத்தில் மிக உயரமாகப் பறந்து கொண்டிருந்த பெரிய கழுகுகளும், கம்பீரமான மயில் போன்ற பறவைகளும் சிறுவனைப் பார்த்தன. அவை கீழே இறங்கி வந்து, சிறுவனைப் பார்த்து ஏளனமாகச் சிரித்தன. "ஏய் குட்டி குருவியே! எதற்காக இப்படித் தேவையில்லாமல் ஆடிக்கொண்டிருக்கிறாய்? உன்னால் எங்களைப் போல மேகங்களைத் தொட முடியுமா? அல்லது பெரிய வேட்டையாடல்களைச் செய்ய முடியுமா? நீ வெறும் ஒரு சிறிய பறவைதான்!" என்று கிண்டல் செய்தன.
அந்தப் பெரிய பறவைகளின் வார்த்தைகள் சிறுவனின் இதயத்தை ரணமாக்கியது. அது மிகவும் சோகமடைந்து, ஒரு மூலையில் அமர்ந்து அழத் தொடங்கியது. "நான் ஏன் இவ்வளவு சிறியவனாக இருக்கிறேன்? என்னால் ஏன் உயரமாகப் பறக்க முடியவில்லை?" என்று தனக்குள்ளே வருத்தப்பட்டது.
அப்போது, அந்த மரத்தின் போரடிக்கும் கிளையில் அமர்ந்திருந்த வயதான ஆந்தை தாத்தா, சிறுவனின் அழுகுரலைக் கேட்டு கீழே இறங்கி வந்தார். "ஏன் சிறுவன், ஏன் இவ்வளவு கவலையாக இருக்கிறாய்?" என்று மென்மையாகக் கேட்டார்.
சிறுவன் நடந்ததைக் கூறி அழுதான். ஆந்தை தாத்தா புன்னகைத்துச் சொன்னார், "சிறுவனே, மற்றவர்களோடு உன்னை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதுதான் உன் கவலையின் தொடக்கம். ஒவ்வொரு உயிருக்கும் ஒரு தனித்தன்மை உண்டு. அந்தப் பெரிய பறவைகளால் உயரப் பறக்க முடியும், ஆனால் உன்னால் எழுந்து வரும் இந்த இனிமையான இசையை அதனால் பாட முடியாது. உன்னுடைய இந்தத் தனித்திறமையே உன்னுடைய பலம்."
சிறுவன் ஆர்வத்துடன் கேட்டான், "அப்படியானால் நான் அவர்களுக்கு என் திறமையை நிரூபிக்க வேண்டுமா?"
ஆந்தை தாத்தா தலையை ஆட்டிச் சொன்னார், "வேண்டாம்! உனது திறமையை நிரூபிக்க நீ யாரிடமும் போராடத் தேவையில்லை. மற்றவர்கள் உன்னைத் தாழ்வாகப் பேசினால், அவர்களைப் பற்றி கவலைப்படாமல் உன் பாதையில் தொடர்ந்து செல். உனக்கு எது மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதோ, அதைச் செய். நீ உன்னை நீயே நேசிக்கத் தொடங்கினால், உலகம் உன்னைத் தேடி வரும்."
ஆந்தை தாத்தாவின் அறிவுரை சிறுவனின் மனதில் புதிய நம்பிக்கையை விதைத்தது. அன்று முதல், மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று கவலைப்படாமல், சிறுவன் தன் இசையையும் நடனத்தையும் இன்னும் உற்சாகமாகத் தொடர்ந்தான். அதன் இசையைக் கேட்டு மற்ற சிறிய பறவைகளும் மகிழ்ச்சியாக வாழத் தொடங்கின.
பாடம்
மற்றவர்களோடு உன்னை ஒப்பிடாதே; உன்னுடைய தனித்தன்மையை உணர்ந்து மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதே உண்மையான வெற்றி.
