ఒక దట్టమైన అడవిలో, ఒక బలమైన చిరుతపులి మరియు ఒక తెలివైన నక్క మంచి స్నేహితులుగా నివసించేవి. చిరుతపులి వేటలో దిట్ట, నక్కకు అడవిలోని దారుల గురించి బాగా తెలుసు. అవి రెండూ కలిసి వేటాడుతూ, ఆహారాన్ని పంచుకుంటూ సంతోషంగా ఉండేవి.
ఒక రోజు, ఒక పెద్ద చెట్టు కింద విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న సమయంలో, చిరుతపులి తన శరీరాన్ని చూసి చాలా గర్వపడింది. "నక్కా, చూడు! నా శరీరం మీద ఉన్న ఈ నల్లటి చుక్కలు ఎంత అందంగా మెరుస్తున్నాయో! ఈ అడవిలో నన్ను మించిన అందగత్తె లేరు," అని గర్వంగా చెప్పింది.
నక్క నవ్వుతూ, "అవును చిరుతపులి గారూ, మీరు నిజంగా చాలా గంభీరంగా ఉన్నారు," అని వినయంగా సమాధానం ఇచ్చింది.
అయితే చిరుతపులి గర్వం తగ్గలేదు. నక్క యొక్క అందమైన, దట్టమైన తోకను చూసి, "నీకు కూడా చాలా అందమైన తోక ఉంది, మరి దాని గురించి నువ్వు ఎప్పుడూ గొప్పగా ఎందుకు చెప్పుకోవు?" అని అడిగింది.
నక్క ప్రశాంతంగా ఇలా అంది, "మిత్రమా, అందం చూడటానికి బాగుంటుంది కానీ, కష్టాల్లో అది సహాయపడదు. నా దగ్గర అందమైన తోకతో పాటు, గొప్ప తెలివితేటలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ తెలివితేటల వల్లే నీలాంటి బలమైన వేటగాడితో నేను భయం లేకుండా స్నేహంగా ఉండగలుగుతున్నాను."
చిరుతపులి అయోమయంతో, "అందం మరియు తెలివితేటలకు సంబంధం ఏంటి?" అని అడిగింది.
నక్క ఇలా వివరించింది, "అంతా సంబంధం! నీలాంటి బలవంతులతో నా అందం గురించి గొప్పలు చెప్పుకుంటే, నీకు కోపం వచ్చి నన్ను ఇబ్బందుల్లో పడేసే ప్రమాదం ఉంది. అందుకే, నా అందం కంటే నా తెలివితేటలకే నేను ప్రాధాన్యత ఇస్తాను. అందం కంటే తెలివితేటలే ప్రాణాలను కాపాడతాయి," అని నవ్వింది. చిరుతపులి నక్క మాటల్లోని సత్యాన్ని అర్థం చేసుకుని, దాని తెలివితేటలను గౌరవించడం నేర్చుకుంది.
Moral
బాహ్య సౌందర్యం కంటే తెలివితేటలే గొప్ప ఆస్తి.
