కవిన్ ఒక యువ ఉద్యోగి. ఒక శనివారం సాయంత్రం, అతను తన ఊరికి వెళ్లడానికి బస్ స్టాండ్కు చేరుకున్నాడు. కానీ బస్సు రావడానికి ఆలస్యమైంది. ఆకలి వేయడంతో, కవిన్ దగ్గరలోని ఒక చిన్న హోటల్కు వెళ్లాలని అనుకున్నాడు.
వెళ్లే దారిలో, ఒక పాత గోడ పక్కన ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు కూర్చుని ఉండటం కవిన్ గమనించాడు. వారి బట్టలు మురికిగా ఉన్నాయి మరియు వారు చాలా ఆకలితో ఉన్నట్లు కనిపించారు. కవిన్కు వారిపై జాలి కలిగి, తన దగ్గర ఉన్న పది రూపాయల నోటును వారికి ఇచ్చి, 'దీనితో ఏదైనా తినండి' అని చెప్పి ముందుకు సాగాడు.
కొంత దూరం వెళ్ళాక, కవిన్ మనసులో ఒక ఆలోచన మొదలైంది. 'ఈ పది రూపాయలకు వారి కడుపు నిండుతుందా? వారు కేవలం చిన్న స్నాక్స్ మాత్రమే కొని, మళ్ళీ ఆకలితో ఉండిపోతారా?' అని అతను ఆందోళన చెందాడు. ఆ పిల్లల ముఖాలు అతని కళ్ల ముందు మెదులుతూనే ఉన్నాయి.
ya. కవిన్ వెంటనే వెనక్కి తిరిగి వచ్చి, ఆ పిల్లలను పిలిచి, దగ్గరలోని ఒక మంచి హోటల్కు తీసుకువెళ్ళాడు. వారికి వేడివేడిగా, రుచికరమైన భోజనాన్ని వడ్డించాడు. ఆ పిల్లలు ఎంతో సంతోషంగా, కడుపు నిండా భోజనం చేయడం చూసి కవిన్ మనసుకి ఎంతో తృప్తి కలిగింది.
బస్సు ఎక్కిన తర్వాత కవిన్ చాలా ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. మనం చేసే చిన్న సహాయం ఇతరుల జీవితంలో పెద్ద మార్పును తీసుకురాగలదని అతను గ్రహించాడు. మనం చేసే మంచి పనులు ఒక విత్తనం లాంటివని, అవి సరైన సమయంలో మనకు మంచి ఫలితాలను ఇస్తాయని అతను నమ్మాడు.
Moral
నిజమైన సహాయం అంటే అవసరమైన సమయంలో అవసరమైన విధంగా చేయడమే.
