കവിൻ ഒരു ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്ന യുവാവായിരുന്നു. ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം, തന്റെ നാട്ടിലേക്ക് പോകാനായി അവൻ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെത്തി. എന്നാൽ ബസ് വരാൻ വൈകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ കവിൻ അടുത്തുള്ള ഒരു ഭക്ഷണശാലയിലേക്ക് നടന്നു.
നടന്നുപോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു പഴയ മതിലിനടുത്ത് രണ്ട് ചെറിയ കുട്ടികൾ ഇരിക്കുന്നത് കവിൻ കണ്ടു. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളും മുഖഭാവവും അവർ വളരെയധികം പട്ടിണിയിലാണെന്ന് കാണിച്ചുതന്നു. കവിൻ അവർക്ക് പത്തു രൂപ നൽകി. 'ഇത് കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോൾ കവിന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി. 'ഈ പത്തു രൂപ കൊണ്ട് അവർക്ക് വയറു നിറയെ ഭക്ഷണം കിട്ടുമോ? അവർ അത് കൊണ്ട് വെറും പലഹാരങ്ങൾ മാത്രം വാങ്ങി കഴിച്ചാൽ വീണ്ടും വിശപ്പില്ലേ?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. ആ കുട്ടികളുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ലായിരുന്നു.
അവൻ ഉടനെ തന്നെ തിരികെ ആ കുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവരെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവർക്ക് നല്ല ചൂടുള്ള ഭക്ഷണവും പായസവും വാങ്ങി നൽകി. ആ കുട്ടികൾ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കവിൻ്റെ മനസ്സിന് വലിയ സംതൃപ്തി തോന്നി.
ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ കവിൻ്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്മൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന സഹായം ഒരു വിത്ത് പോലെയാണ്. അത് ശരിയായ സമയത്ത് വലിയൊരു ഫലമായി നമുക്ക് തിരികെ ലഭിക്കും എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
Moral
മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന യഥാർത്ഥ സഹായം നമ്മുടെ മനസ്സിന് വലിയ സന്തോഷം നൽകുന്നു.
